Lost Diary [NoRin-Ik Forever]

 

....เป็นโรคที่ไม่สามารถบอกใครได้

 

และในที่สุดอาการที่กลัวๆไว้มันก็กำเริบจนได้

 

โรคที่คิดว่ามันไม่ได้ร้ายแรง และไม่คิดจะรักษามาตลอด จะว่าไปมันก็เหมือนอาการทางจิตอย่างหนึ่ง แต่ทำยังไงมันก็ไม่มีทางหาย คิดว่จะเป็นแบบนี้ไปตลอดแล้วเชียว แต่ช่วงนี้มันก็เริ่มมีอาการประหลาดๆขึ้นทุกที ได้แต่หวังว่ามันคงจะไม่กำเริบมากกว่านี้อีกนะ

 

คิดว่าช่วงนี้สบายใจขึ้น สามารถเขียนฟิกได้มากขึ้น แต่กลับเหมือนนอนไม่พอ อาหารก็ไม่พอ ทำยังไงดีน้อ

 

ขอให้อิโนะและเคียวช่วยให้เรามีแรงเขียนฟิกไปอีกนานๆนะ

 

 

โนะริน

ฝนตกพรำๆ แต่คอแห้งเป็นผง และตัวร้อนรุ่มจนน่าเบื่อ

 

เป็นวันที่น่าเบื่อ เหมือนกับช่วงเวลาที่น่าเบื่อ

 

ทุกอย่างน่าเบื่อ

 

ชีวิตก็น่าเบื่อ

 

เมื่อไหร่จะผ่านช่วงเวลานี้ไปได้ซักที

 

ไม่เข้าใจ

 

ฉันทำอะไรผิด....

วันนี้ไปอ่านสเปซของเพื่อนเราคนหนึ่งมา

 

มันเป็นเพื่อนที่เราเรียกได้เต็มปากเต็มคำว่า "เพื่อนสนิท" เพียงแค่สองคนในโลกนี้ของเรา มันเป็นเพื่อนสนิทคนแรก ที่เราไม่คิดว่าจะสนิทกับมัน ไม่รู้คุยกันได้ไง รู้ตัวอีกทีก็หนีไม่ได้แล้ว ฮ่าๆ

 

พอคิดถึงทีไรภาพในอดีตเก่าๆก็หวนมาหลั่งไหลไม่ขาดสาย ทั้งวีรกรรม วีรเวร สารพัดเรื่องที่ก่อกรรมทำเข็ญมาร่วมกัน ทะเลาะกันซะวายป่วง แต่สุดท้ายก็ดีกัน ดีกันแบบฮาๆซะด้วย

 

สงสัยชาติหน้าอาจจะเจอกันอีก จะดีไหมเนี่ย?

 

ตอนนี้เพื่อนของเราคนนี้กำลังมีความทุกข์ เรื่องของปัญหาหัวใจที่แก้ไขไม่ออกของมนุษยชาติ มันกำลังเศร้า เครียด และหลายๆอย่าง

 

เป็นห่วงนะ ถึงแม้ว่าฉันจะอยู่ไกลก็ตามทีเถอะ

 

อยากให้แกเข้มแข็ง แล้วก็ดูแลตัวเองด้วย อย่างน้อยก็มีกูคนนึงล่ะ ที่ห่วง

 

แล้วก็...ขอบใจที่แกยังเห็นฉันเป็นเพื่อนอยู่ ขอบใจจริงๆ

 

รักเหมือนกัน ไอ้เพื่อนรั่วๆ ฮ่าๆ

 

................

 

ขอบคุณที่รักกัน

 

ขอบคุณทุกครั้งที่เคยกอดฉัน

 

ในวันที่ปัญหาถาโถมเข้ามาใส่

 

....................

 

ขอบใจว่ะ

 

 

 

 

 

เมื่อวานนี้ [May Day วันแรงงาน] ได้ออกไปเที่ยวที่สยามถิ่นเราเอง หลังจากเดินซื้อของ(ที่ไม่ได้จ่ายเอง) แล้วก็เลยข้ามมาที่สยามดิสว่าไปข้ามไปสยาม ก็ปรากฎว่ามีงานลีวายส์ เป็นงานของยีนส์น่ะ ก็เลยเดินไปดู ในจอมอนิเตอร์มีทราย เจริญบุระเป็นพิธีกรอยู่ก็เลยแซวๆกับพี่พู่ว่า พี่อ๊อพจะมาหรือเปล่า? ก็ขำๆกัน พอดูๆไปซักพักก็มีแฟชั่นโชว์บงกกับมินิคอนเสิร์ต ตอนแรกเราคิดว่าฟลัวเล่นเพราะเห็นวงฟลัวอยู่แถวนั้น ปรากฎ อ้าว ไหงสต๊าฟเสื้อด้านหลังเขียนว่าพงศ์พัฒน์อะ ก็ขำๆซักพักปรากฎ พี่อ๊อพมาจริงๆค่ะ แต่เป็นพี่อ๊อฟ พงศ์พัฒน์นะ ฮามาก แต่ก็ชอบพี่อ๊อพอยู่แล้วเลยยืนๆไปซักพัก โอ้ ดารามาเพียบเลย มีน้องแอ-ภุมวารี คนนี้เห็นบ่อยเพราะแกเป็นพรีเซนต์เตอร์เกมให้บริษัทเก่าเรา ยังน่ารักเหมือนเดิม แล้วก็มีพี่ดอมมากับแฟน และอีกมากมาย

 

ดูๆไปชักร้อนเลยบอกพี่พู่ว่าไม่ไหวแล้ว ก็เลยจะไปหาน้ำกิน ปรากฎ ตอนที่กำลังขึ้นบันไดเลื่อนจู่ๆพี่พู่ก็ร้องมา "ยอด" บอกว่าเห็นคนเหมือนพี่ยอดแอบอยู่ข้างเสา เราก็เห้ย เอาอะดิ จะใช่เหรอ? ก็เลยรีบวิ่งลงบันไดไป มองๆก้หาไม่เจอ พอดีมีผู้ชายอีกคนคล้ายพี่ยอดมากแต่ไม่ใช่ เพราะดูเตี้ยกว่าเดินแถวนั้นกำลังจะออกนอกประตูเราก็เลยบอกคนคล้ายมั้ง? ปรากฎว่าพอดีมีช่องว่างเหลือบไปเห็นเป้หน้าตาคุ้นๆก็ เห้ย พี่ยอดจริงๆด้วย จำเป้ได้ วิ่งตามเลย ก็เลยเห็นพี่ต้น และพี่ชัช โอ้ว มาทำไมกัน? สงสัยมาด เข้าไปขอถ่ายรูปเลยค่ะ ถามว่าพี่มาไม? พี่ยอดก็บอกว่ามาซื้อยีนส์ แล้วก็ชี้ให้ดูพี่ชัชใส่กางเกงยีนส์ขายาว โอ้วว ไม่เคยเห็น ตื่นเต้นกันใหญ่ จนพี่ยอดแกยังขำเลย เราเลยขอถ่ายพี่ชัชเต็มตัวเอาไว้เป็นที่ระลึกนานๆเห็นที แล้วพี่พู่ก็เอารูปที่ไปอัดมาจากซิดนีย์ให้พี่ยอดเซ็น แกก็ถาม ไปอัดมาเหรอ? แล้วก็ชี้ที่รูปสลับกับตัวเองว่า "อ้าว เสื้อเหมือนกันเลย" แล้วก็หัวเราะ อยากจะถามเฮียเหมือนกันค่ะว่า เฮียไม่มีเสื้อใหม่ๆใส่บ้างเหรอ? เสื้อที่ให้ไปน่ะใส่หรือเปล่า? แต่ก็ไม่ได้ถาม พี่พู่บอกว่าเอารูปปิ๊ดให้ยอดดูไหม? เราก็งงว่าจะให้พี่ยอดดูรูปปิ๊ดทำไม ก็โก๊ะๆกันสองคน พี่ยอดแกก็ขำๆไปตามเรื่อง เสียดายว่ารูปพี่ยอดของเราอยู่ที่บ้าน พี่พู่อัดมาแต่รูปปิ๊ดอ่า เสียดายๆ เราก็เลยเอารูปที่ถ่ายคู่กับพี่ยอดและพี่ชัชให้ทั้งคู่เซ็นให้ เดี๋ยววันหลังจะเอาไปเซ็นรูปใหญ่ให้ได้ เหอๆ

 

พี่ยอดแอบกวนตีนด้วย ถามว่า "แล้วตูนกับปิ๊ดไม่มาเหรอ?" แกก็ทำหน้าตายๆชี้ไปรอบๆแล้วบอก "หาดิ" เราก็ตกใจเลยทำตาโตแล้วบอก "มาด้วยเหรอ?" พี่ยอดแกก็หัวเราะแล้วบอก ล้อเล่น.. กวนดีไหมล่ะ พ่อยอดข้าว เสร็จแล้วเราก็เดินไปหาซื้อแบตเพราะกล้องถ่ายรูปแบตหมดภาวนาว่าตอนกลับมาขอให้แกยังอยู่ ตอนลงบันไดเลื่อนได้ยินเสียง "ขอโทษครับ ขอทางครับ" เลยหลบให้ ท่าทางเขารีบมากแล้วก็มีผู้ชายสองคนเดินเฉียดไหล่ไป ก็เอ๊ะ คนข้างหน้ามันดูคุ้นๆ พอเห็นคนหลัง เห้ย พี่ปู แบล๊คเฮดนี่หว่า? ชุดขาวมาเลยท่าทางรีบมากๆ อืม เสียดาย น่าจะกอดแขนพี่ปูถ่ายรูปไปอวดไอ้เชค ฮ่าๆๆ จะได้โดนมันฆ่าเล่นๆ แต่พี่ปูโคตรน่ารักเลย ตัวเล็กมากก

 

พูดถึงตัวเล็กพี่ชัชก็ตัวเล็ก แต่พี่ยอดตัวใหญ่ ชอบถ่ายรูปกับพียอดเพราะออกมาเราดูตัวเล็ก ฮ่าๆ

 

หลังจากกลับมาก็ปรากฎว่าเขายังอยู่กัน เลยเดินตามเข้ามาในห้าง ขอพี่ยอดถ่ายรูปใหม่เพราะไปซื้อแบตมาแล้วตอนแรกใช้มือถือถ่าย พี่ยอดก็บอกนึกว่าไปซื้อกล้องมา หูย ไม่ได้รวยขนาดนั้นพี่ ก็ถ่ายในห้างน่ะแหละ ก่อนถ่ายหมุนหามุมกันสุดฤทธิ์ ขำมาก แต่เราก็เกรงใจพี่ต้นเหมือนกัน กลัวเขาจะรำคาญก็เลยขอบคุณแล้วกลับ

 

วันนั้นได้คุยกับพี่ยอดแล้วรู้สึกฮาดี ไม่แปลกใจเล้ยว่าทำไมสาวๆชอบแกเยอะ ก็เป็นคนแบบนี้เองน่า เอาล่ะๆ รู้แล้วว่าน่ารัก แสนดี มาทำคะแนนแบบนี้ จะเพิ่มบทให้คุณแน่นอนค่ะ รออ่านตอนหน้าได้เลยเพื่อนๆทั้งหลาย พระเอกมาแล้ววว

 

ดีใจที่สุดเลย ขอขอบคุณโชคชะตาอีกครั้งที่พาให้เราพบกัน

 

NoRin

 

เมื่อวันเสาร์ - อาทิตย์ และ อังคารที่ผ่านมาก้ได้ไปเป็นสวกบอดี้สแลม

 

ไปดูคอนเสิร์ต M150 ไปงาน MTV และไปที่ผับที่บอดี้เล่น ขอบอกว่าเป้นผับที่แย่มากๆ ห่วยแตก เราไปถึงตั้งแต่ 2 ทุ่มกว่า เห็นบิบอกว่าจองที่ได้ก้ไป กลับได้ที่แย่สุดๆเลย แต่ก็ต้องทน ค่าเปิดขวดค่ามิกซ์เซอร์ก็โคตรแพง เป็นพัน แถมยังาต้องจ่ายค่าเข้าอีก แย่มาก คนก็อัดๆกันไปจนเราทนไม่ไหว ร้อน อยากกลับบ้านมากๆ เลยออกมารอข้างนอก ซักพักพวกบิก็ตามมา มารอข้างนอกกันเพราะมีน้องคนหนึ่งเข้าไม่ได้เพราะอายุไม่ถึง ตอนนั้นขอบอกว่าโมโหสุดๆ เราไม่อยากมาแต่แรกแล้ว นี่ถ้าไม่เอาของขวัญมาให้ปิ๊ดเราก็จะไม่มาหรอกนะ เบื่อ เซ็งด้วย เจอคนน่าหงุดหงิด เฟลมาก แต่ก็ทนรอจนพี่ยอดมาพร้อมๆพี่ชัช ก็เลยเอาของไปให้และขอถ่ายรูป พี่ยอดก็ขำๆดี จนปิ๊ดมาน่ะแหละ เราหายโมโหเลยก็ปิ๊ดน่ารักมากๆเลยนี่นา น่ารักไม่รู้จะบรรยายยังไงหมด

รอส่งพวกพี่ๆบอดี้ขึ้นเวทีแล้วเราก็กลับบ้าน ขี้เกียจดู เราไม่ชอบสถานที่แบบนี้อยู่แล้ว และตั้งใจว่าจะไม่มาอีกแล้วด้วย ขอไปตามคอนธรรมดาๆดีกว่า ไม่คุยก็ช่าง ไม่เจอจังๆก้ไม่เป็นไร ไม่ได้ถ่ายรูปก็ผ่านไป ขอเป็นแค่แฟนเพลงธรรมดา ชอบอยู่ไกลๆแบบนี้แหละดีแล้ว เหมือนตอนที่เราชอบ J-Rock นั่นแหละ

เสียความรู้สึก ไม่ใช่พวกพี่ๆบอดี้แต่เป็นแฟนเพลงบางคน เห็นแล้วโมโห ทำเหมือนเราเป็นหน้าใหม่มาจากไหน แล้วมาเกาะพวกเขาเพื่ออยากใกล้ชิด ขอบอกว่าเราไม่ได้ต้องการอย่างนั้นเลย เห็นว่าชอบก็เลยอยากรู้จักก็เท่านั้น อะไรกัน? ความชอบมันมีก่อนหลังด้วยงั้นเหรอ? น่าเบื่อ อย่างนี้กลับไปชอบ J-Rock ดีกว่า ยังไงอิโนะก็เป็นคนที่เราสามารถพูดได้เต็มปากเต็มคำว่ารักจนเทิดหัวขึ้นไว้เหนือหิ้ง ยังไงเคียวก็เป็นไอ้เตี้ยที่ทำให้เราคลั่งได้ตลอด นี่แหละศิลปินของแท้ที่เรายอมทำได้ทุกอย่างเพื่อพวกมัน

เหนื่อย เบื่อ พอกันที กลับโลกของเราดีกว่า แต่ยังไม่เลิกชอบบอดี้นะ ยังชอบอยู่ แต่ขอห่างๆดีกว่า พอกันที

 

 

นายกสมาคม ร.ป.ภ. (รักปิ๊ดเท่าภูเขา)  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เมื่อวาน (ขึ้นต้นดุ้นๆเลย) - 10 เมษา 2006 ไปงานประกาศรางวัล FAT AWARD มา

 

ก็ไม่ได้เชียร์อะไรกับใครเขาหรอกนะ แต่ว่าก็ไป เอาหนุกๆให้กับชีวิต

 

ที่เกินคาดคือ ได้ไปเจอตูน กับพี่แด๊ก ด้วย

 

จริงๆเขาก้ไปกันทั้งวงอะนะ แต่บอดี้สแลมไปกันแค่สองคนคือตูนกับปิ๊ด ตอนแรกที่ประกาศว่าบอดี้สแลมได้เราก็ อ๊ะ ตูนจะมาหรือเปล่า? ก็มองๆ ไฟก็สาดอยู่ซักพัก ปรากฎว่า โอ้...ตูนมาจริงๆด้วย มีคนจูงมาแล้วขึ้นเวทีแบบหน้าง่วงมากๆ สงสัยเพิ่งตื่น เราก็กรี๊ดๆ ดีใจๆตูนมา แถมมากับปิ๊ด สองคน กรี๊ดๆๆ นั่งไปซักพัก อยากเข้าห้องน้ำก็เลยเดินแหวกๆไป ปรากฎว่า เจอตูนอยู่กับบิ๊กแอสเกือบทั้งวงนั่งอยู่แถวนั้น ไม่มีแฟนเพลงเลย ตูนกำลังเล่าอะไรซักอย่างให้คนฟังแบบว่าออกท่าทางสุดฤทธิ์ ขำมาก อยากเข้าไปสุดๆแต่ไม่กล้า ใจเต้นมือสั่นไปหมดเลย ยืนอยู่ซักพัก ก็มีปีเตอร์เดินเข้ามา แล้วก็โดม ปกรณ์ลัม มาไหว้ตูน แล้วก็มีคนมาขอให้ถ่ายรูปกลุ่ม เท่านั้นแหละเราก็วิ่งเข้าไปเลย เสร็จแล้วอยากถ่ายรูปกับทุกคน เห็นพี่แด๊กเดินออกมาก็เลยวิ่งไปเลย บอกว่า "พี่แด๊กคะ ขอถ่ายรูปหน่อย" พี่แด๊กก็บอก "เอาเลยน้อง" แล้วแบบว่าตื่นเต้นมาก มือสั่น พี่แด๊กก็พูด จะสั่นทำไมไม่ต้องตื่นเต้นแล้วก็ดึงเรามายืนใกล้ๆ กรี๊ดมาก พี่ชาย แบบว่ารักพี่ชายสุดๆเลย แล้วก็คุยกันๆเรื่องงานว่าเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยเห็นเลย พี่แด๊กก็บอกก็พักผ่อนบ้าง ทำงานบ้างอะไรอย่างนี้

 

ซักพักเราเห็นตูนว่าง เลยเสียบไปขอถ่ายรูป ตูนก็สยายผมแล้วก็ถ่าย เราก็แบบ ไม่มียางอายแล้วสตรีไทย ควงแขนเลยแล้วบอก "พี่ตูนควงแขนหน่อยนะ" เค้าก็บอก "โอเคๆ" พอตาเราถ่ายบ้างตูนก็ยิงฟัน เราก็แบบทำไมพี่ตูนไม่ยิ้ม ขอใหม่ๆ ตูนก็ โอเคๆ แล้วก็ยิ้มฉีกปากเลย แล้วก็พูดว่า "เป็นไง ฟันขาวเลย" แล้วก็คุยกันอีกนิดหน่อย มีคนมาฉีดน้ำ ตูนก็ยืนแอ่นๆให้ฉีดแล้วก็บอก "อุ๊ย โดนนม" แล้วเอามือปิดหน้าอก  จี้มากๆ

 

แล้วก็มองหาปิ๊ดต่อ แบบว่าปิ๊ดไปเข้าห้องน้ำแล้วเดินมาแก้มชมพูสุดๆ น่ารักเกินบรรยาย แต่แบบว่าดูกึ่มๆไงไม่รู้ พอขอถ่ายรูปก็ยิ้มแบบปิ๊ดอะ แล้วก็โทรศัพท์ อารายจะบีซี่ขนาดนั้นนะมะปิ๊ด ฮ่วย แต่น่ารัก ให้อภัย ฮือๆ แอบกอดเอวปิ๊ดด้วย เอวบางตามบรรยายฟิกเลย ไม่โกหกแล้วน๊า

 

เรายืนคุย(กันเอง)ตรงนั้นนานมาก นินทาตูนแบบเผาขนเลยอะ แล้วซักพักก็เดินกลับมา ดูเภาเล่นบนเวที กรี๊ดเลย เภามาๆ อยากถ่ายรูปกับเภามากๆ แต่หาไม่เจอ เภาน่ารักมากสว่างโคตร บลิ้งๆ

 

สุดท้ายของงานเป็นการเดี่ยวไมโครโฟนของพี่ติ๊กชีโร่ พี่ติ๊กโคตรของโคตรน่ารักเลย เอนเตอร์เทนเก่งสุดๆ ชอบมากๆ ทั้งน่ารัก ทั้งบ้า รักพี่ติ๊กว่ะ

 

พอเลิกงานก็ลงไปยืนรอเภากับพี่ติ๊ก แต่หาไม่เจอ สุดท้ายก็ต้องกลับเพราะกลัวรถหมด เสียดายเหมือนกันไม่ได้ถ่ายรูปปิ๊ดเดี่ยวๆแล้วก็ตูนคู่ปิ๊ด เฮ้อออ

 

ไม่คาดคิดมาก่อนเลยนะว่าจะได้ใกล้ขนาดนี้ ดีใจมากๆ วันนี้ยังเหมือนฝันอยู่เลย อะไรที่ไม่เคยหวังมันจะสุดยอดแบบนี้แหละนะ เฮ้อออ

 

ขอบคุณโชคชะตาที่พาเรามาสมพงศ์กันประมาณครึ่งชั่วโมง อิๆๆๆ