....เป็นโรคที่ไม่สามารถบอกใครได้

 

และในที่สุดอาการที่กลัวๆไว้มันก็กำเริบจนได้

 

โรคที่คิดว่ามันไม่ได้ร้ายแรง และไม่คิดจะรักษามาตลอด จะว่าไปมันก็เหมือนอาการทางจิตอย่างหนึ่ง แต่ทำยังไงมันก็ไม่มีทางหาย คิดว่จะเป็นแบบนี้ไปตลอดแล้วเชียว แต่ช่วงนี้มันก็เริ่มมีอาการประหลาดๆขึ้นทุกที ได้แต่หวังว่ามันคงจะไม่กำเริบมากกว่านี้อีกนะ

 

คิดว่าช่วงนี้สบายใจขึ้น สามารถเขียนฟิกได้มากขึ้น แต่กลับเหมือนนอนไม่พอ อาหารก็ไม่พอ ทำยังไงดีน้อ

 

ขอให้อิโนะและเคียวช่วยให้เรามีแรงเขียนฟิกไปอีกนานๆนะ

 

 

โนะริน